

حدود 100 اصله درخت در روستای مهر در معرض خشک شدن
نام آب را همیشه به همراه آبادانی شنیده ایم. ''آب آبادانی می آورد'' و این شاهکار خلقت ایزدی ،منشا آبادی است.رود با خود پیشرفت و عمران به همراه دارد و بافت طولی روستا در مسیر رودخانه دلیلی بر آن است.
درخت را می توان جزءجدایی ناپذیر مسیر رودخانه نامید و روستا با آب ، رود و درخت روستاست.
این مقدمه ای برای جلوگیری از یک فاجعه محیط زیستی در روستاست.به فاصله اندکی از سمت راست جاده روستای مهر به سمت روستای بهانگر ، ردیفی از درختان چنار ،بید و توت در مسیر رودخانه وجود دارد که در گذشته تفرج گاه زیبایی بوده است و اکنون در معرض خشک شدن است. و این اکوسیستم گسترده فاصله ای با نابودی ندارد.
مدتی است مسیر رودخانه عوض و لوله گذاری و آب در این لوله ها جریان دارد.و این درختان چندین ساله و این منطقه،زیستگاه گونه های مختلف جانوری و گیاهی بوده ،در حال حاضر بی آب و به نوعی فاقد حیات است.
در این چند ساله اخیر توام با خشکسالی ، حفظ منابع آبی و استفاده هوشمندانه از آب توسط کشاورزان هم ضروری است.لزوم بهره وری بیشتر در کشاورزی استفاده حداکثری از آب است.ولی خشک شدن این تعداد درخت و گیاه در منطقه ای که واقعا به پوشش گیاهی نیاز دارد،فاجعه بزرگی به حساب می آید.
امیدواریم مسئولین مربوطه ،تدابیری اتخاذ کنند که علاوه بر حفظ این اکوسیستم ،شاهد حفظ منابع آب برای کشاورزان نیز باشیم و به تعبیر عامیانه ،نه سیخ بسوزد و نه کباب.
هم روستائیان،دوستان و صاحب نظران عزیز می توانند ،مطالب و نکات پیشنهادی خود را درباره این موضوع بیان کنند.
(این نکات،به عنوان راههای پیشنهادی در وبلاگ درج خواهد شد.)
بقیه تصاویر را در ادامه مطلب ببینید...
برچسب:
نویسنده: آرمان بختیاری